Agora sí, son.

Devenir. Nada é o que era, todo mudou. O tempo fixo o seu traballo. Un mundo equilibrado é aquel no que cada cousa, cada persoa está no seu sitio. O ar pasa por diante nosa deixando as nosas faces abraiadas, a choiva esvara pola nosa pel aportándolle un minimo de humidade e eu xa actúo como realmente o sinto en cada intre. Xa non río por rir, xa non choro por chorar, xa non bailo por aparentar. Agora disfruto cada sorbo de tequila, sufro cada bágoa e sorrío con cada palabra que fai que o meu mirar se acenda. Fun, son e serei o que tiña, teño e terei que ser e ao que non lle guste pois azúcar era non?