O tempo pasa e nós cambiamos, ou tratamos de facelo. Dependamos del e deixamos que cure todo o malo, inxenuos. Por un momento cremos telo todo olvidado, pero de repente todo volve. Os recordos vólvense realidades xa vividas, e non queres admitilo, pero dóeche. Mintes a todo o mundo, negas o evidente e unha sensación estrana recórreche o estómago; nerviosismo, impotencia e ganas de volver intentalo. Así, todo xunto. Unha mezcla que che fai pensar e che provoca dor de cabeza
