TrueLove.

lunes, 6 de agosto de 2012

PLL.


-I love you so much.
+I wanted to say it first.
Publicado por Laura Gundín Romay en 8/06/2012 No hay comentarios:
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
Entradas más recientes Entradas antiguas Inicio
Suscribirse a: Comentarios (Atom)

Datos personales

Mi foto
Laura Gundín Romay
A simple vista son polos opostos, teñen un físico totalmente contrario e uns gustos ben diferentes, mais hai algo que as une, e é que ambas están sumisas nun mundo de ledicia, de sorrisos, de comprensión, de cariño, de axuda, de loucuras... Pode ser que por iso estableceran unha profunda amizade, unha amizade que elas día a día tentan que sexa indestructible, un muro de formigón armado.
Ver todo mi perfil

Os nosos gozos.

Dreary. (38) El. (18) Tempus fugit. (14) Fool smyles. (11) Morriña. (10) Self steem. (10) Friends (8) Songs. (2)

Soñar. Espertar sin preocuparse demasiado polo que nos deparará o mañá. Camiñar coa seguridade de que un día máis supón novas ilusións e experiencias. Subidas e baixadas continuas, cun gran contraste entre elas, das que aprendes día a día, momento a momento, segundo a segundo. Pasar toda a tarde sorrindo. Choros sen sentido aparente. Alegrías e esperanzas por ínfimos detalles.

Se soubéramos comprender, non faría falta perdoar.

Escoitei por ahí que hai que soñar, pero tamén facer os soños realidade.

Un susurro ao oído. Unha aperta no momento oportuno. Unha espcapada nocturna, sendo as estrelas as nosas confidentes e a lúa a nosa espía. Un bico na meixela. Unha mirada ao ceo que nos recorde o pequenos que somos, pero o gran amor que levamos dentro. Entrelazar as nosas mans como puzles, feitas á medida

L.

L.

Só números.

Os bicos máis lidos.

  • A veces yo también la quería.
    Que roubar se estás morrendo de fame, non está mal. Que quen rouba ao ladrón ten cen anos de perdón. Que o que mata en defensa propia non es...
  • Imposible, inevitable
    Os acontecementos suceden, porque simplemente teñen que suceder. Ninguén entende o por que. En cada un deles, sempre hai uns que gañan e out...
  • Esa sensación,
    Estar a un centímetro dos seus beizos é estar a milleiros de kilómetros daqui, do mundo, case do universo. Notalo cerca, pegado a min, pega...
  • Eu si sei facer oídos xordos, ainda que as palabras non sexan necias
    -Ei, para o carro! Cantos levas xa? +Un par deles, creo. E ruliña non vou parar aora. -Si un par claro. Quéresme decir por que non paras dun...
  • O meu todo.
    Agora sei que eres ti a sorte do meu destino. Non quero a ningún outro, non preciso a ningún ninguén, solo a ti. Non entendo como unha perso...

A vida é demasiado corta para levantarte polas mañás con arrepentimentos. Quere as persoas que te traten ben e olvídate de aquelas que non o fan.
Recorda que todo sucede por algunha razón, por iso, se tes unha mínima oportunidade, tómaa. Ninguén dixo que fora doado, sólo se pode dicir que vale a pena.

Deixarte levar polas pequenas cousas da vida que te fan feliz, non é tan complicado.

Carpe Diem.

Carpe Diem.

Seguidores


Archivo del blog

  • ▼  2012 (12)
    • diciembre (1)
    • septiembre (1)
    • agosto (1)
    • julio (3)
    • junio (1)
    • abril (1)
    • febrero (1)
    • enero (3)
  • ►  2011 (70)
    • diciembre (4)
    • noviembre (17)
    • octubre (17)
    • septiembre (32)
Din que o que cala otorga, pero é que en boca cerrada non entran moscas e que o que se pica allos come. Que o que escupe ao ceo cáelle na cara, que non é ouro todo o que reloce, que moitos poucos fan un moito, que había que previr para non lamentar pero que a grandes males grandes remedios. A auga que non vas beber, deixaa correr. As paredes escoitan. Vamos que, cada tolo co seu tema.


Laura Gundín e Mónica Reigía. Tema Sencillo. Imágenes del tema: gaffera. Con la tecnología de Blogger.