
Ás veces sen motivo aparente facemos que a nosa cabeciña comece a traballar, o ambiente, certos problemas ou o recordos dun pasado mais ben recente son factores bastante favorables. O peor é que todos sabemos como remata isto, cunhas bágoas que para moitos son tontas, pero que para min son tan importantes que non son capaz de contelas. Recordo que cando era máis pequena decía unha frase que soaba tal que: ''Pensar é de tontos'' pero ata non fai moito non descubrín o verdadeiro significado, porque non hai tontería máis grande nin maior pérdida de tempo que poñer o caletre a dar voltas. Propoño deixar a mente en branco e plantarlle cara ao destino, que sexa o que teña que ser, simplemente, non facer dun gran de area unha montaña, non afogar nun vaso..
No hay comentarios:
Publicar un comentario