Non teño sono, soño esperta.

É en dias coma hoxe, nos que te das de conta de que todo che vai ben, nos que non precisas máis. A perfección non existe, polo tanto non podo afirmar que esta época sexa idílica, o que si podo afirmar que me apetece rirlle ao destino, mostrar que estou contenta, que a pesar de non ter o que quero aprendín a ser conformista, de tal xeito que o que poseo nestes intres éme totalmente suficiente para asegurar que son inmensamente feliz. Pasar de todo, despreocuparte, saber o que realmente é importante, saltar, berrar, bailar, desafinar intentando cantar, chorar de risa, bicar, abrazar. Que vexan como sorrío, síntome imbatible, e o mellor de todo gústame sentilo.