Adicións.

Non me canso de miralo, tampouco de escoitalo, nin sequera de falar con el. É como esa película que xa viches mais dun millón de veces, e sabes perfectamente como acaba, pero, canto mais a ves, mais te emociona. Como unha canción pasada de moda que che fai recordar vellos tempos. El é esa persoa que che fai chorar e rir ao mesmo tempo. El é o que te pon nerviosa, o que te fai mudar de actitude ante os demais, o que te fai rabear para verte enfadada. A adición da que NON quero saír, el.