Creo que son un touro.

Independencia absoluta. Soíña como, mastico e trago. Que ninguén tente dixerir por min, total son bastante forte. Aparento fraxilidade, son de material lixeiro, adoito ser sensible ao tacto, mais son dura como un diamante, irrompible coma o ferro, maciza como un tanque, ainda asi podes xogar conmigo que non disparo, simplemente ignorarei todo feito.
Por último cabe recordar a diferencia entre rir e sorrir, non son o mismo soamente comparten letras. O sorriso cala, a risa berra. O sorriso escoita, a risa fala. O sorriso medra paseniñamente, a risa estoupa e volve encoller. Intento descifrar porqué abunda tan pouco o sorriso frente ao gratis que é.
Simplemente digo, que eu ríome moitas veces.