Preciso unha dosis de soidade.

O que non chora non mama, pero donde hai patrón non manda mariñeiro e contra o vicio de pedir hai a virtude de non dar. Ao fin de árbore caída todos fan leña, non entenden que cada pau debe soster a súa vela. A grandes males grandes remedios, e como amor con amor se paga, xa todo queda dito que a bo entendedor poucas palabras bastan. Aora só digo que o que adiante non mira atrás queda, e ainda que eu moitas veces non vexa máis aló do meu nariz dixolle o pote ao caldeiro sacade ahi que me luxas, que para a tua desgracia toda boa rosa ten as súas espiñas. O tempo todo o cura, e bueno iso zapateiro aos teus zapatos, que unhas por outras a casa sen varrer.