jueves, 19 de julio de 2012

Forte é o meu segundo nome.


Rin para facer ver a xente que son feliz. Chorei ata que se me esgotaron as bágoas. Perdoei o imperdoable. Tuven, teño e terei as mellores persoas cerca. Quixen como ninguén o fará xamáis. Conseguín forzas de onde non as había. Fixen rir a xente con mil tonterías. Tuven o valor de construir un futuro que xamáis se cumplirá. Comporteime como unha nena pequena para que viran que ainda teño algo inmaduro dentro de min. Fun paño de bágoas de aqueles que se derrubaron. Fíxenme a xorda para non oír o que non quería escoitar, e a cega para non ver o que doía. Coñecín o meu primeiro amor. Tuven a coraxe de dicir o que penso. Traguei o meu orgullo para non perder a persoas importantes. Gardei centos de bágoas para aparentar que son forte.

No hay comentarios:

Publicar un comentario